Mei 2016

Verhaal van Kees nr. 50

Hulde aan de Vrijwilligers

Het is begin mei al weer. Gisteren bevrijdingsdag. We hebben herdacht en herinnerd, met of zonder glimlach teruggedacht. Misschien ook wakker gelegen en in een kussen gebeten. Gedachten komen op vreemde momenten en kunnen ons maken en breken. “Het geluk in je leven hangt af van de kwaliteit van je gedachten” zei Marcus Aurelius al aan het begin van onze jaartelling. En, daar zit wat in. Want wat je in je hoofd haalt is… nou ja U begrijpt het al. Al is het wel zo dat sommigen onder ons het zwaar te voorduren krijgen en dan moet de “kwaliteit” van Marcus wel heel sterk en boeiend zijn.

Onze fruitbomen, vooral de peren, staan in een schitterende bloei. Een weldaad voor het oog. Het roept onmiddellijk de beelden op van mannen en vrouwen op ladders en trappen met zagen en tangen. Twee maal achtereen zelfs, binnen enkele weken kwamen ze ons hout verwennen. Takje hier twijgje daar met precisie en toewijding. Voor mij, een leek, onnavolgbaar. Het resultaat is echter geweldig. En dat al jaren. De snoeiclub in Wijster. Werkers in vrijwilligersverband. Al vanaf het jaar 2000 zet zij zich, aansluitend op het project “Dorp in ‘t Groen”, in voor onderhoud aan onze fruitbomen. Het is ook altijd goed ze aan de grote tafel te hebben met koffie en gesprek. Even bijpraten na een jaar.

Zo komen er ook elk jaar enkele mannen uit ons dorp naar een nestkast kijken. Ze hebben deze ook zelf geplaatst. Een afsplitsing van de Steenuilenwerkgroep Uffelte naar ik meen. Op een voorlichtings-avond kwamen we toen ook succesvolle nestkastadressanten tegen. Lief en ook veel leed bij het ver-ongelukken van een heel nest jonge Steenuilen aan de Beilerweg passeerde de revue. Bij ons broedt er elk jaar een spreeuwenpaar in de Steenuilenkast. De passie om het te behouden en te beschermen, te verbreiden en te vermeerderen maakt dat ze vrijwillig aan de slag gaan en blijven. In twee andere nest-kasten die we om huis hebben, broeden ook nu weer elk een paar Torenvalken. En met succes! In de loop van enkele jaren zijn er al zeker zo’n zestig jonge valken uitgevlogen. Duizenden muizen hebben het menu gevormd. Vaak konden de jongen het niet meer op, zoveel. Soms laten we ze door een vrij-williger met bevoegdheid ringen. Goed voor de wetenschap en goed voor het contact. Eenmaal aan het oefenen met jagen en vliegen zitten ze echt overal. Schuw lijken ze pas later te wor-den, al zal de honger ze wel extra nieuwsgierig maken. De ouders nemen, als ze vinden dat het jonge grut het zelf maar moet doen, gewoon een weekje vrijaf. De jongen gaan dan door een moeilijke peri-ode van onbegrip en ontbering. Het feest van overvloed is dan over en gaan ze zelf aan de slag. We leggen nog wel eens een gevangen muis bij ze in de buurt. Een heel spektakel zo’n valkenpalet bij de deur. Op de foto ziet U enkele jongen van vorig jaar. In totaal zijn er toen tien uitgevlogen.

Verhaal van Kees mei 2016 nr.50

Vogels in Wijster, of eigenlijk, vogels rondom het huis en buurt zijn altijd een bron van genoegen. Zeker als je ze van elkaar kunt onderscheiden geeft dat als het ware wat meer diepte aan je omgeving. Het zelfde geldt natuurlijk ook voor planten en insecten. Kortom voor veel dat samen met ons de omgeving bevolkt. Zo krijg ik nog wel eens de vraag om met elkaar uit de buurt een vroege wandeling te maken om naar zangvogels te luisteren. Het fascineert enkelen onder ons om zelfs aan de zang of roep de vogels te herkennen. De meest bekende zangers, piepers en roepers ken ik wel dus wordt dat een mooie ochtend vol genieten en verbazen.

Wie ons de laatste jaren ook steeds vaker in beeld vliegt, is de Bonte Vliegenvanger. Een prachtige zan-ger met een fraai zwart-witgevlekt verenkleedje. Vorig jaar aan het broeden en nu weer in volle zang in het zonnetje. Hopelijk breiden de Zwarte- en de Gekraagde Roodstaart zich zover uit, dat ons stekkie wordt uitverkoren tot broedgebied. Hoe diverser de herrie hoe liever ik het heb. Zoals een oude vriend van mij het een concert noemde, zo is de vogelzang voor een ander een inspiratie in de muziek. Ik neem tenminste aan dat de Negende van Beethoven is geïnspireerd door de Geelgors en dat niet de Geelgors de Negende nazingt. Al kan je daar natuurlijk nooit helemaal zeker van zijn.

Groeten van uw correspondent in het veld,
Kees.